ਹਰ ਕਵਤ ਦ ਆਪਣ ਦਸ ਹਦ ਹ। ਉਹ ਦਸ ਜਸਦ ਕਈ à¨à¨—ਲ ਨਹ ,ਕਈ ਸਮ ਨਹ। ਚਫਰ ਨਜਰ ਮਰਆ ਨਹ ਦਸਦ.... ਪਰ ਮਨ-ਤਹਨ , ਸਨ ਸਠਨ ਪਤ ਹ ਕਵਤ ਦ ਆਪਣ ਦਸ ਹ । ਦਰ-ਸਵਰ ਹਰ ਕਈ ਜਅ ਆਉਦ ਹ ਕਈ ਇਕ ਪਲ ਓਸ ਦਸ। ਕਵ ਇਸ ਦਸ ਨ ਨਹ ਸਰਜਦ ਕਵਤ ਸਰਜਦ ਹ। ਮ ਜਨ ਨ ‘ਆਪਣਆ’ ਕਵਤਵ ਕਹਦ ਹ ਉਹ ਬਸ ਯਦ ਹਨ ਉਹਨ ਪਲ ਦਆ ਜਦ ਮ ਕਵਤ ਬਣ ਕ ਉਡਆ, ਹਸਆ,ਰਗਆ ਜ ਰਇਆ। ਮਨ ਕਰਦ ਹਦ ਮੜ ਮੜ ਉਹ ਪਲ ਜਵ , ਮੜ-ਮੜ ਕਵਤ ਹਵ। ਪਰ ਕਦ ਸਫਲ ਨਹ ਹਇਆ। ਦਵਦ ਇਹ ਹ ਕ ਆਪਣ ਸਵ ਦ à¨à¨¤à¨• ਹਦ ਤ ਸਚਤ ਬਦ ਇਹਨ ਪਲ ਨ ਮਣ ਹ ਨਹ ਸਕਦ।ਸਵ ਤ ਦਰ ਜ ਕ ਇਹਨ ਪਲ ਦ ਕਲਪਨ ਵ ਨਹ ਕਤ ਜ ਸਕਦ। ਇਹ ਪਲ ਉਹ ਕਫਅਤ ਹ ਜਦ ਕਵਤ ਤਹਡ ‘ਤ ਮਹਰਬਨ ਹਦ ਹ। ਕਵਤ ਹ ਰਹ ਅਨਆ ਖਲਫ ਰਹ, ਮਸਮ ਬਚ ਲਈ ਲਰ, ਜਬਰ ਲਈ ਹਥਆਰ ਬਣ ਹਰ ਜਗਹ ਮਜਦ ਰਹਦ ਹ।ਉਠਅਸਲ ਵਚ ਕਵਤ ਦ ਕਈ ਦਸ ਨਹ ਹਦ। ‘ਖਤ ਜ ਲਖਣ ਰਹ ਗà¨â€™ ਵਚ ਕਠਕਵਤਵ ਓਸ ਕਫਅਤ ਚ ਸਰਜਆ ਗਈਆ ਜਦ ਮ ਕਵਤ ਸ। ਕਠਦ ਰਚਨ ਸਮ ਨ ਚਹਦ ਹਇਆ ਵ ਸਚਤ ਹ ਗਆ ਹਵਗ ਜਸ ਕਰਨ ਮਰ ਸਵ ਇਹਨ ਉਪਰ à¨à¨° ਹ ਗਆ ਹਵਗ ।ਜ ਇਹ à¨à¨° ਤਹਨ ਕਸ ਵ ਪਰਕਰ ਦ ਅਸਹਜਤ ਦ ਅਹਸਸ ਕਰਵਵ ਤ ਅਗਊ ਮਫ ਮਗਦ ਹ...
